Mattia Preti (1613 -1699)

Mattia Preti to słynny włoski artysta stylu barokowego, którego najlepszy okres twórczości przypada na drugą połowę XVII wieku. Jego artystyczny wkład w kształt Konkatedry św. Jana był ogromny – Preti namalował kilka nastaw ołtarzowych, a jego największe dzieło, przedstawiające sceny z życia św. Jana Chrzciciela, zdobi sklepienie kościoła.
Preti urodził się w miejscowości Taverna w regionie Kalabria. Po przybyciu na Maltę i uzyskaniu tytułu kawalera zakonu często zwany był Il Cavaliere Calabrese („kawalerem kalabryjskim”). Preti spędził na Malcie większość swojego życia. Zmarł w roku 1699 i został pochowany w konkatedrze.

W 1630 r. Preti przebywał w Rzymie. Podobno na początku swojej kariery szkolił się pod okiem caravaggionisty, co może wyjaśniać jego trwające całe życie zainteresowanie stylem Caravaggia. Podczas pobytu w Rzymie na Pretiego miało wpływ wielu różnych artystów, począwszy od reprezentującego styl klasyczny Guida Reniego, aż po pełen dramaturgii styl Petera Paula Rubensa. Najważniejsze prace artysty obejmują cykl fresków z kościoła Sant’ Andrea della Valle. Między 1644 a 1646 rokiem Preti zawitał do Wenecji, gdzie mógł zapoznać się z pełnym przepychu stylem weneckim reprezentowanym m.in. przez Paola Veronese.

Do 1661 r. Preti co jakiś czas wracał do Rzymu na krótkie okresy, w czasie których malował freski dla innych kościołów. Potem artysta ponownie przeprowadził się i spędził większość lat 1656-1660 w Neapolu. Spotkał tu jednych z największych artystów neapolitańskich tamtych czasów, którzy wpłynęli na niego podobnie jak wotywne freski przedstawiające zarazę, która dotknęła miasto. Freski te zdobiły niegdyś siedem bram wjazdowych do miasta, ale przepadły w mrokach dziejów. Obrazy przedstawiały Niepokalane Poczęcie lub świętych zbawiających ludzi od zarazy. W Museo di Capodimonte w Neapolu znajdują się dwa szkice tych dzieł. Podczas swojego pobytu w Neapolu Preti otrzymał od wielkiego mistrza Martina de Redina zlecenie namalowania wizerunku św. Franciszka Ksawerego do kaplicy Aragonii.

W 1659 r. Preti przybył na Maltę, prawdopodobnie skuszony wizją mecenatu, jakim kawalerowie zakonu zwykli obejmować artystów. Kolejny wielki mistrz, Raphael Cotoner, przyjął ofertę Pretiego dotyczącą pokrycia całego sklepienia kościoła scenami z życia św. Jana Chrzciciela, patrona Zakonu. Jednocześnie Preti został awansowany do rangi Kawalera Łaski. Preti był także zdolnym architektem, odpowiedzialnym za zaprojektowanie kościoła Sarria w maltańskiej Florianie.